زیارت قرآن های منسوب به ائمه اطهار بسیار شورانگیز است و حس معنوی عجیبی به بیننده می دهد، چرا که آن را نشانی از دوست و یادگاری از خاندان عترت می دانند. تعدادی از این دستنوشته های قرآنی به هشتمین امام شیعیان – حضرت اباالحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام - منسوب است که در موزه ها و مجموعه های نسخ خطی در مشهد، تهران، قم و تبریز نگهداری می شود. که در این مقاله بدانها پرداخته شده است.

پیش گفتار
امام رضا(ع)پیوسته با قرآن مانوس بود.آن را به دقت می خواند و در آیات آن تدبر می كرد و می اندیشید كه درباره چه چیز و در چه وقت نازل شده است.گفتار، پاسخ و مثال های آن حضرت همه برگرفته از قرآن بود.امام قرآن را معیار سنجش حق و باطل و صحت و سقم احادیث می شمرد و می فرمود:»در قرآن همه چیز به تفضیل ذكر شده و حلال و حرام و حدود و احكام و همه آن چه برای هدایت بشر نیاز است،به تمام و كمال در آن بیان شده است«.همچنین می فرمود:»قرآن كلام خداست.از آن فرا مگذرید و هدایت را در غیر قرآن جستجو نكنید كه گمراه می شوید«.او ضمن یاد كردن از قرآن و بزرگ شمردن آیات و اعجاز و نظم آن، قرآن را ریسمان استوار خدا و چنگ آویز مستحكم خدا و راه برگزیده او دانسته است كه به بهشت رهنمون می كند و از دوزخ نجات می دهد.به مرور زمان ها كهنه نمی شود و به اختلاف زبان ها فاسد نمی گردد؛زیرا مخصوص زمانی،غیر زمان های دیگر نیست،بلكه برهان و حجت بر هر انسانی است و از پیش روی و از پشت سر باطل به سویش نمی آید.وحی نامه ای است از حكیمی ستوده صفات.

کلیدواژگان: امام رضا(ع)،قرآن،روایات